Biografia

Daniela Dluhošová

Poprad – Eslovaquia

Daniela Dluhošová nació y reside en Poprad, en Eslovaquia, a los pies de los espléndidos Altos Tatras. Tras completar sus estudios universitarios en 1993, dedicó toda su carrera profesional a la administración pública. Su inmersión en el mundo de la fotografía comenzó hace diez años, a la edad de 50 años, gracias a un amigo que le transmitió gran parte de sus conocimientos. La fotografía representa para ella un momento de relajación y una pausa frente a las responsabilidades cotidianas.

Su gran pasión son los caballos y todo lo que los rodea. Actualmente trabaja como asistente del entrenador de caballos y jinetes deportivos, Jiří Valiska. Desde hace ocho años documenta entrenamientos y competiciones mediante vídeos y fotografías. Para sus trabajos prefiere la Sony Alpha A6000, una cámara sin espejo ligera y reactiva que, según ella, es ideal para largas jornadas de trabajo, y utiliza un software que facilita enormemente su labor. También se dedica a la fotografía callejera y a la fotografía artística. Aunque la fotografía en color tiene sus méritos, prefiere el blanco y negro por su capacidad de captar la expresión y la atmósfera de un encuadre. Le gusta viajar, estar en contacto con la naturaleza, y Praga es uno de sus lugares favoritos para la fotografía callejera. Su filosofía artística se refleja en la cita de Mark Twain:
«No podemos confiar en nuestros ojos cuando nuestra imaginación está desenfocada».

Proyecto Visio Mentis
Tropea, 1-7 de agosto de 2026

Diocesan Museum – Tropea 2026

The Project

"Diálogo"

¿Qué significa realmente el diálogo?

Para Daniela Dluhošová, el diálogo no es simplemente un intercambio de palabras. Es algo más profundo: una forma de presencia mutua que se manifiesta a través de miradas, gestos, atención y silencios compartidos.

Con el proyecto «Diálogo», presentado en Visio Mentis Tropea 2026, la autora reflexiona sobre el valor de las relaciones en una sociedad cada vez más dominada por la comunicación digital. Los teléfonos inteligentes, las redes sociales y la tecnología nos permiten estar conectados constantemente, pero a menudo reducen el tiempo dedicado a los encuentros reales y a la escucha auténtica.

Las fotografías recopiladas en esta serie muestran a personas comunicándose de diferentes maneras. Algunas comparten momentos de cercanía y complicidad, otras parecen inmersas en la reflexión personal. Junto a las relaciones humanas, emerge un elemento central del trabajo de Daniela: la relación con los animales, en particular con los caballos.

En estas imágenes, el concepto de diálogo adquiere una dimensión aún más intensa. Entre humanos y animales no existen palabras, pero la comunicación se basa en la confianza, la sensibilidad y el reconocimiento mutuo. Una mirada, una caricia o una simple presencia pueden transmitir mucho más que una conversación.

Al autor le fascinan los momentos en que las emociones afloran espontáneamente. Cada fotografía nace del deseo de capturar ese instante irrepetible en el que algo sucede entre personas, o entre una persona y el mundo que la rodea.

El diálogo nos invita, pues, a detenernos y observar con mayor atención aquello que a menudo pasamos por alto. Nos recuerda que la conexión humana sigue siendo una de las necesidades más profundas de nuestra existencia y que, incluso en la era de la comunicación constante, el regalo más valioso que podemos ofrecer a los demás sigue siendo nuestro tiempo y nuestra presencia.

Proyecto Visio Mentis
Catanzaro Ex Stac, 19–29 de marzo de 2026

Palazzo delle esposizioni Ex Stac Catanzaro 2026

The Project

«La inspiración cinematográfica de Catanzaro»

En marzo de 2025, Daniela Dluhošová participó con gran honor en el proyecto Visio Mentis, bajo el auspicio de Pixel Photo Magazine. El evento tuvo lugar en la sugestiva sala expositiva Ex Stac de Catanzaro, en Italia. La invitación de Marcello Pitardi para participar y compartir su percepción y sus emociones con fotógrafos de todo el mundo fue para ella un primer gran honor.

Al llegar a la inauguración, se sintió profundamente entusiasmada y orgullosa de formar parte de la selección, también gracias a la belleza del edificio y a la sensible instalación de las obras. Junto a su amigo, Daniela permaneció en Catanzaro más tiempo de lo previsto, cautivada por su parte histórica, la arquitectura y la atmósfera. Durante cinco días se perdieron con sus cámaras por las estrechas callejuelas del casco antiguo, con la sensación de haber entrado en una película antigua. Fue en esos momentos cuando nacieron las fotografías que desea compartir con el público, como recuerdo de las horas pasadas en un lugar tan inspirador.

Proyecto Visio Mentis
Catanzaro Ex Stac, 15–22 de marzo de 2025

Palazzo delle esposizioni Ex Stac Catanzaro 2025

The Project

«Caballos, éxitos y fracasos»

En 2017, Jiří Valiska, entrenador de jinetes deportivos y de caballos de salto, le ofreció colaborar en su cuadra. La colaboración consistía en realizar vídeos durante competiciones y entrenamientos, y ella aceptó la propuesta con gran entusiasmo. Durante todo este período tuvo la oportunidad de conocer mejor la soberbia belleza de los caballos y todo el mundo ecuestre.

Mientras fotografía, intenta capturar la alegría del éxito, pero también la decepción de la derrota, las emociones y el comportamiento de los caballos en diferentes situaciones. De este modo se convierte en testigo de éxitos y fracasos. Vivir esos momentos y cuidar de los caballos como compañeros de deporte y de vida enseña a los jóvenes jinetes, pero también a nosotros, los adultos, a ser mejores personas:
«Lo que das, te será devuelto».

Por esta razón dedica tanto amor y tanta pasión a este trabajo.

Más fotos de Daniela Dluhošová

Daniela Dluhošová

V marci 2025 som sa zúčastnila medzinárodnej výstavy v rámci projektu VISIO MENTIS, ktorú zorganizoval Macello Pitardi a Pixel Phtoto Magazine. Moja osobná účasť na vernisáži tejto výstavy bola pre mňa  úžasným zážitkom a povzbudením v mojej fotografickej práci. Výstava, ktorá trvala týždeň mala veľký ohlas medzi obyvateľmi mesta Catanzaro nie len vďaka vystaveným prácam fotografov, ktorí sa na nej zúčastnili, ale aj vďaka jej príprave organizácii. Z toho dôvodu som sa rozhodla byť jednou z vystavovateľov mojich fotografií v tom istom meste v marci 2026. Nebola som prítomná na jej otvorení, ale vďaka Marcellovej práci som mala možnosť byť na nej prítomná on line a počas celej výstavy som mala možnosť sledovať, ako návštevníci vnímajú vystavené fotografie – moje aj mojich kolegov. Oceňujem tento Marcellov prístup k jeho práci, to, že našiel spôsob, ako sprístupniť zážitok z výstavy aj tým, ktorí sa vernisáže a samotnej výstavy nemohli zúčastniť. Dôležitým pokračovaním výstavy v Catanzare bola výstava vybraných fotografií v Mantove v krásnom historickom objekte Pescherie Giulio Romano v apríli 2026. Na vernisáži tejto výstavy som bola osobne. Tentokrát boli naše fotografie vystavené tak, aby si ich mohol užiť každý, kto išiel okolo, pretože boli inštalované v otvorenom priestore, kde sa mohol každý zastaviť kedykoľvek. Nepotreboval si naplánovať čas, len išiel okolo a zastavil sa. Vďaka tomu bolo milé vidieť, koľko ľudí má záujem          o  fotografiu ako takú a koľko fotografií a selfie s našimi fotografiami vzniká. Pre fotografa nie je dôležité len to, aké fotografie vystavuje, ale aj to, v akom prostredí sú vystavené. Človeka vždy poteší, keď svojou prácou prispieva dobrej a užitočnej práci niekoho iného. V prípade výstavy v Mantove to bola Fondazione Le Pescherie di Giulio Romano. Potešilo ma osobné stretnutie s jej prezidentom Paolom Corbellanim, ktorý nám ukázal historický objekt Pescherie Giulio Romano. Veľmi ma potešilo, že sa moje fotografie dostali na také krásne a významné miesto. Prítomnosť miestnych médií bola pre nás bonusom. Okrem propagácie fotografií vo výstavných sieňach a médiách, výsledkom spolupráce s Marcellom Pitardim a Pixel Photo Magazine sú aj milé a inšpiratívne stretnutia s ľuďmi, ktorých by som za iných okolností nestretla. 

Daniela Dluhošová

Jean-Pierre Poncelet

Lorsque Marcello Pitardi m’a proposé de participer à l’exposition Visio Mentis, j’ai accepté avec enthousiasme, et je ne le regrette absolument pas. J’ai eu la liberté de choisir moi-même les photographies présentées, ce qui m’a permis de constituer un ensemble cohérent autour d’un thème qui me tient particulièrement à cœur. Mon projet, intitulé « Des visages au quotidien », est né de mon goût pour la photographie de rue et de l’observation du monde qui m’entoure. J’aime me promener dans les rues, prendre le temps de regarder les vies qui se déroulent autour de moi et saisir ces instants fugaces qui révèlent une émotion, une présence ou une histoire. Derrière chaque visage se cache une part d’humanité qui mérite d’être remarquée. L’exposition a bénéficié d’une belle visibilité grâce à une promotion active sur les réseaux sociaux, ainsi que par des articles dans la presse et des passages dans les médias locaux. Chaque participant a également reçu en retour un ouvrage regroupant l’ensemble des exposants et leurs photographies, ce qui constitue un très beau souvenir de l’événement. Marcello Pitardi nous a également renvoyé nos six photographies au format de l’exposition, ce qui est une attention particulièrement appréciable et valorisante. Ce type de geste donne une vraie dimension humaine et généreuse au projet. Même si je n’ai malheureusement pas pu me rendre sur place, je suis heureux d’avoir pu contribuer à cette aventure collective et de voir mon travail intégré à un ensemble cohérent et mis en valeur. Je remercie chaleureusement Marcello Pitardi pour son invitation et sa confiance, ainsi que toutes les personnes impliquées dans la réussite de cette belle exposition. Pour terminer, je ne vois aucun point négatif à relever. L’expérience a été globalement très positive et enrichissante à tous les niveaux.

Jean-Pierre Poncelet

Christophe Boch

En février dernier, une partie de mon regard s’est envolée vers l’Italie. À travers cette exposition, mes photographies ont poursuivi leur voyage, portant avec elles un peu de lumière, d’émotion et de poésie. J’aime l’idée que chaque œuvre trouve son propre chemin et rencontre des regards que je ne croiserai peut-être jamais. L’art est un langage universel. Il traverse les frontières comme le vent traverse les paysages. Merci à toutes les personnes qui ont participé à cette belle aventure et à celles qui ont accueilli nos créations avec curiosité et bienveillance. L’aventure continue.

Christophe Boch

Joanna Gorczyca

Miałam ogromną przyjemność uczestniczyć w wystawie „Visio Mentis” organizowanej przez Marcello Pittardo i jestem bardzo zadowolona z całego doświadczenia. Kontakt z organizatorem był na najwyższym poziomie – profesjonalny, sprawny i bardzo życzliwy na każdym etapie współpracy. Zdjęcia zostały przygotowane w świetnej jakości i pięknie wyeksponowane, co pozwoliło w pełni zaprezentować prace uczestników. Dodatkowo samo miejsce wystawy było wyjątkowo piękne i doskonale podkreślało artystyczny charakter wydarzenia. Całość została zorganizowana z dużą dbałością o szczegóły, dzięki czemu udział w wystawie był prawdziwą przyjemnością. Z pełnym przekonaniem polecam organizatora i z chęcią wezmę udział w kolejnych projektach.

Joanna Gorczyca

Bo Hansson

Jag fick äran att delta i utställningen i Cantansaro i södra Italien 2026. Utställningen syftade till att ett antal utvalda fotografer ställde ut sina bilder med ett tydligt tema. För min del var det riktigt kul och givande att fota och sen välja ut ett antal bilder för ett specifikt tema. Jag var själv aldrig på plats men allt sköttes mycket proffsigt och smidigt. Producenten av utställningen, Marcello Pitardi la ofta upp videoklipp av utställningarna så man kunde ändå få känslan att man var där. De utskrivna bilderna samt utställningsboken var också av mycket hög kvalité. Det ända som inte riktigt framgick är naturligtvis hur stämningen var hos besökarna. Vad tyckte dom? Var konceptet ett bra sätt att fånga besökarna? För att få den känslan så måste man såklart vara på plats.
Jag är mycket nöjd med att ha deltagit i utställningen och kan varmt rekommendera framtida projekt då det sannolikt kommer bli lika proffsigt.

Bo Hansson

Dita Kozáková

Ráda bych se podělila o své zkušenosti a dojmy z výstavy Visio Mentis v Catanzaro. Tato výstava spojila práci fotografů z různých koutů světa. Marcello Pitardy a jeho tým svoji práci odvedl dokonale. Tuto výstavu jsem si do Catanzaro přijela prohlédnout osobně a musím říct, že její atmosféra mne naprosto okouzlila. Tolik fotografií různých žánrů pohromadě bylo nainstalováno evidentně srdcem.
A osobní setkání s Marcello- byl pro mne velice příjemný okamžik. Jak se říká umění spojuje a to dokázala udělat i tato výstava.

Dita Kozáková

Sam Ribinik

Participating in the Visio Mentis exhibition was a truly special experience for me. When I received the invitation, I felt both honored and grateful. Photography has been an important part of my life for many years, and having the opportunity to exhibit my work alongside talented photographers from around the world was something I deeply appreciated. My series, The Human Heart of the City, is about people, everyday moments, and the invisible connections that make a city feel alive. Seeing these images become part of an international exhibition and the official catalogue was incredibly rewarding. What I enjoyed most about Visio Mentis was the feeling of being part of a community of artists who share a passion for visual storytelling. Despite coming from different countries and cultures, we all speak the same language through photography. I would like to sincerely thank the organizers for their trust, professionalism, and dedication. And I must add one more thing: as someone who loves Italy, this experience was even more meaningful and memorable for me. Thank you for making me part of this wonderful project.

Semion Ribinik
Israel

Sam Ribinik

Pavlos Stefopoulos

While uploading photos online, I saw an announcement from Pixel magazine inviting photographers to participate in a photography exhibition. I followed the advice of a photographer friend, to dare to exhibit, I sent the required number of photos and miraculously they were approved. When I saw them posted in the exhibition area, my surprise was great because I did not believe that my works could be exhibited. The other photographers who had participated had remarkable works that I admired. The result of my participation was that I became much more strict in the criticism of my works and much more selective in the selection of my photographs.

Pavlos Stefopoulos

Agnieszka Kołodziejska

Jestem zaszczycona i szczęśliwa,że moje fotografie pojawiły się w gronie tak wielu wybitnych artystów w pięknym i historycznym miejscu jakim jest Tropea. Bardzo dziękuję i to ogromne wyróżnienie !

Agnieszka Kołodziejska

Francesca Papaianni

Quando vedi le tue foto stampate, grandi, luminose, esposte in una mostra internazionale, le senti come se vivessero indipendentemente da te. Non ho parole per descrivere l’emozione di vedere la reazione dei visitatori, il loro apprezzamento. E non posso che ringraziare Marcello Pitardi per aver ritenuto la mia storia degna di essere presente qui. Io spero solo di suscitare un po’ delle emozioni vissute. Il libro della mostra è un valore aggiunto che rende permanente la bellissima sensazione vissuta con l’esposizione! La presenza degli altri autori, la descrizione dei loro progetti, apre finestre di esperienze possibili e territori fotografici da esplorare. Un grande insegnamento collettivo!

Francesca Papaianni

© 2021–2026 Pixel Photo Magazine
Editorial direction and curatorship by Marcello Pitardi
All rights reserved

© 2024–2026 Visio Mentis – International Photographic Exhibition
Concept and curatorship by Marcello Pitardi
All rights reserved

error: