Biografia
Henri Eelsaare
Tallinn Estonia
Henri Eelsaare z Tallinna w Estonii od najmłodszych lat pielęgnuje głęboką pasję do fotografii, odkąd po raz pierwszy zaczął fotografować aparatem Smena 8M na czarno-białej kliszy. Z dłuższymi lub krótszymi przerwami fotografował przez całe życie. Na początku ubiegłego roku odkrył fascynację fotografią uliczną oraz minimalistycznym podejściem do sprzętu. Jego metoda jest prosta: jeden aparat, jeden obiektyw, pozwalając obrazom opowiadać własną historię. Aparat zwisa mu na szyi, gdy nieustannie poszukuje decydującego momentu do uchwycenia. Niezależnie od tego, czy jest to podróż motocyklem, wędrówka pośród natury czy zwykłe przemieszczanie się po mieście, fotografuje przede wszystkim dla siebie. Jeśli te uchwycone chwile potrafią przemówić także do kogoś innego, jest to dla niego po prostu wspaniałe.
Projekt Visio Mentis
Tropea 1-7 sierpnia 2026 r.
Muzeum Diecezjalne w – Tropea 2026
Projekt
„Noc w Tropei”
W ramach cyklu „Noc w Tropei” Henri Eelsaare prezentuje serię zdjęć poświęconą miastu, gdy dzień dobiega końca, a ulice powoli powracają do ciszy. Z dala od turystycznych pułapek Tropea odsłania inne oblicze, zbudowane z ciszy, sztucznego światła i odizolowanych postaci.
Fotografie podążają za powolnym rytmem. Ludzie przechodzą przez przestrzeń, nie stając się głównymi bohaterami, a sklepy, zaułki i place tworzą minimalistyczny miejski krajobraz, w którym każdy szczegół przyczynia się do narracji.
Wierny swojemu minimalistycznemu podejściu, Eelsaare pracuje z jednym aparatem i jednym obiektywem, opierając się wyłącznie na obserwacji i decydującym momencie. Czarno-biała fotografia eliminuje wszelkie chromatyczne rozpraszacze i koncentruje uwagę na relacjach między światłem, architekturą i obecnością człowieka.
Seria zaprasza nas do odkrycia Tropei innej niż ta, do której jesteśmy przyzwyczajeni: nie miasta wakacyjnego, lecz takiego, które wciąż żyje, gdy znikają tłumy. W tym zawieszonym wymiarze wyłaniają się drobne epizody dnia codziennego, chwile oczekiwania, przejścia i cisza, które nadają temu miejscu silną narracyjną tożsamość.
To projekt, który mówi o obecności poprzez odejmowanie. Im bardziej puste staje się miasto, tym bardziej można usłyszeć jego oddech. Obrazy nie poszukują sensacji, lecz dyskretnego piękna tego, co wciąż się dzieje, gdy prawie nikt już nie patrzy. To właśnie w tych pozornie zwyczajnych fragmentach Henri Eelsaare znajduje materiał do swoich fotografii: istotny, rygorystyczny i głęboko ludzki.
Projekt Visio Mentis
Catanzaro Ex Stac, 19–29 marca 2026
Palazzo delle Esposizioni Ex Stac Catanzaro – 2026
The Project
„Mgła, próg między światem widzialnym a niewidzialnym”
Mgła od zawsze była progiem między dwoma światami, miejscem, w którym widzialne i ukryte oddychają tym samym powietrzem. Nie należy ani do ziemi, ani do nieba; jawi się jak pradawny posłaniec, spowijając krajobraz zasłoną, która ani całkowicie nie ukrywa, ani w pełni nie odsłania, lecz świadomie coś zatrzymuje.
Przodkowie dobrze to rozumieli. Ludzie lądu mówili, że mgła wyzwala dusze. Ludzie morza wiedzieli, że mgła podkopuje pewność: kompas wskazuje drogę, lecz serce jej nie podąża. Mgła nie zwodzi, lecz ujawnia niepewność, która już istnieje w człowieku.
Nadmorska mgła działa tu według tej samej zasady. Pożera dystanse, pozostawiając po sobie jedynie przeczucia i znaki. Budynki, ludzie, morze — wszystko zostaje wciągnięte w jeden oddech. Kontury znikają jak wspomnienia, które nigdy nie były w pełni wiarygodne. Pozostają tylko sylwetki, które nie przedstawiają jednostek, lecz archetypy. Nie ukazują siebie, lecz wszystkich tych, którzy byli w drodze w danej chwili.
Mgła oczyszcza, usuwając zbędne detale. Nienaruszone pozostawia tylko trzy rzeczy: ruch, poszukiwanie i obecność. Wszystko inne jest efemeryczne, tymczasowe, marginalne.
W dawnych wierzeniach mgła zawsze była znakiem — cichym, lecz potężnym przypomnieniem, że człowiek nigdy nie panuje w pełni nad krajobrazem, bez względu na to, jak dobrze go zna. Zawsze istnieje coś, co pozostaje niewidzialne, coś, co nie poddaje się naszej woli.
I tak jest również tutaj. Mgła nie zagraża. Mgła nie zbawia.
Mgła po prostu czeka — a tym oczekiwaniem wyznacza rytm, w jakim człowiek musi się poruszać. Gdy świat zostaje zredukowany do sylwetki, wszystko inne musi pochodzić z wnętrza.
Inne fotografie Henri Eelsaare
Ho avuto l’opportunità di partecipare alla mostra Visio Mentis a Catanzaro, insieme ad altri fotografi provenienti da tutto il mondo. È stata una esperienza fantastica; in particolare esporre insieme ad artisti di così alto livello oltre ad essere una gratificazione ti spinge ad osservare i loro lavori, confrontarti con loro e migliorare la tecnica. Un grazie particolare a Marcello Pitardi per l’organizzazione perfetta e professionale, che si nota sin dai minimi dettagli. Parteciperò con grande entusiasmo alle prossime iniziative.
Paolo Belloni
Jestem zaszczycona i szczęśliwa,że moje fotografie pojawiły się w gronie tak wielu wybitnych artystów w pięknym i historycznym miejscu jakim jest Tropea. Bardzo dziękuję i to ogromne wyróżnienie !
Agnieszka Kołodziejska
Enjoyed participating in the Visio Mentis photo exhibition. I was impressed by the professionalism of the organization. The location itself, but also the digital environment and the promotional material were of high quality and allure.
Ulbe Spaans
Ho accettato con grande entusiasmo l’invito a partecipare alla mostra VISIO MENTIS a Catanzaro, che rappresenta la mia prima esperienza in una mostra collettiva. Ho avuto il piacere di conoscere il curatore, Marcello Pitardi, grazie alla pagina Pixel Photo Magazine, e abbiamo instaurato un ottimo rapporto. Marcello è una persona precisa e pragmatica, che lavora con efficacia e determinazione. Inizialmente, temevo che la distanza da Bruxelles e i miei impegni lavorativi avrebbero reso difficile la mia partecipazione, ma tutto si è svolto senza problemi. Purtroppo, non ho potuto essere presente all’evento a causa della distanza e degli impegni, ma sono felice di sapere che la mostra ha avuto un ottimo successo e che le mie foto hanno potuto essere viste da decine di persone, condividendo con loro la mia visione della fotografia.
Giancarlo Maria Ricci
Many thanks to the organizers of the exhibition. Everything was done at the highest level. Special thanks for the work done by Marcello Pitardi. It was a great honor to participate in this celebration of photography
Igor Shulkin
Quando vedi le tue foto stampate, grandi, luminose, esposte in una mostra internazionale, le senti come se vivessero indipendentemente da te. Non ho parole per descrivere l’emozione di vedere la reazione dei visitatori, il loro apprezzamento. E non posso che ringraziare Marcello Pitardi per aver ritenuto la mia storia degna di essere presente qui. Io spero solo di suscitare un po’ delle emozioni vissute. Il libro della mostra è un valore aggiunto che rende permanente la bellissima sensazione vissuta con l’esposizione! La presenza degli altri autori, la descrizione dei loro progetti, apre finestre di esperienze possibili e territori fotografici da esplorare. Un grande insegnamento collettivo!
Francesca Papaianni
Anche questa volta Visio Mentis è riuscita ad emozionarmi. Parteciparvi è stata un’esperienza intensa e profondamente arricchente. Non si è trattato solo di esporre il mio lavoro, ma di entrare in relazione con un gruppo di artisti di grande spessore umano e creativo. Ogni confronto, ogni parola scambiata, ogni sguardo lanciato alle opere altrui è stato per me occasione di crescita e riflessione. La presenza di un pubblico tanto numeroso quanto attento ha reso tutto ancora più significativo. È raro incontrare così tanta partecipazione autentica, così tanto interesse reale per la fotografia come forma di espressione e racconto. Un ringraziamento particolare va a Marcello, ideatore e anima di questo progetto. Lo dico con assoluta sincerità: Visio Mentis esiste perché qualcuno ha avuto il coraggio di crederci, di investirci tempo, energie, cuore. Quel qualcuno è lui. E se oggi ci portiamo a casa qualcosa in più, è anche grazie alla sua visione.
Giuseppe Monteleone
Un événement qui a apporté du prestige aux émotions. Je crois que l’organisation de l’événement a été impeccable dans les moindres détails. Je serai également heureux d’être présent à vos événements à l’avenir.
Marie Lauff
The exhibit at the Museo Diocesano in Tropea was a beautiful blend of history and contemporary vision. Each photographer brought their own style, ranging from street photography to nature and wildlife, creating a diverse yet harmonious collection.
The centuries-old setting added depth and reverence, making the images feel timeless and giving the exhibit a unique and lasting impact.
Robin Thornton
Jestem zaszczycona i szczęśliwa,że moje fotografie pojawiły się w gronie tak wielu wybitnych artystów w pięknym i historycznym miejscu jakim jest Tropea. Bardzo dziękuję i to ogromne wyróżnienie !