Biografia
Robert Namer
Jerusalén – Israel
Nacido en París, pasé gran parte de mi juventud en Bretaña, donde desarrollé mi pasión por la fotografía a los diecisiete años. Mi pequeña Agfa pronto se transformó en una Canon FTb, y comencé a revelar mis propias fotografías, convirtiendo el baño de casa en un auténtico cuarto oscuro. Hoy vivo en Israel, cerca de Jerusalén, donde continúo cultivando mi pasión trabajando en estudio en Tel Aviv. Utilizo una Nikon D850 con objetivos Sigma Art f/1.4 de 50 mm y 85 mm, además de un zoom Tamron 24–70 mm f/2.8. Aunque el laboratorio analógico ha sido sustituido por lo digital, mediante el uso de Lightroom y Photoshop CC, puedo decir que sigo experimentando la misma satisfacción que sentía antaño frente a la ampliadora y las cubetas de revelado.
Proyecto Visio Mentis
Tropea, 1-7 de agosto de 2026
Museo Diocesano de Tropea Tropea – 2026
El Proyecto
"Sombras de Luz"
Hay imágenes que describen una escena, e imágenes que parecen guardar un secreto. El proyecto «Sombras de Luz» de Robert Namer pertenece a esta segunda dimensión, donde la fotografía deja de documentar y comienza a sugerir.
Inspirado en la estética del cine negro estadounidense de las décadas de 1940 y 1950, el autor crea una serie de retratos en los que el claroscuro se convierte en el verdadero protagonista. La luz no se limita a iluminar a los sujetos: los esculpe, los fragmenta, los envuelve en una atmósfera suspendida, permitiendo que las sombras revelen lo que permanece invisible.
Las fotografías no recrean escenas de películas famosas, sino que evocan su esencia. Cada personaje parece pertenecer a una historia que continúa más allá de los límites del encuadre. Las miradas, los gestos medidos, el humo, la ropa y los escenarios construyen un mundo imaginario donde realidad y ficción coexisten sin llegar a superponerse por completo.
Tras esta exploración estética, emerge una reflexión más amplia sobre la naturaleza de la fotografía. Una imagen puede encapsular toda una historia mostrando solo un instante. Puede plantear interrogantes en lugar de ofrecer respuestas, dejando al espectador la tarea de imaginar lo que sucedió antes y lo que sucederá después.
Con Sombras de Luz, Robert Namer demuestra cómo la fotografía puede dialogar con el lenguaje cinematográfico sin perder su propia identidad. Es un homenaje al cine negro, pero sobre todo una invitación a redescubrir el poder narrativo de la imagen fija, capaz de transformar un simple retrato en una historia abierta, donde la luz revela solo una parte de la verdad y el resto perdura en la imaginación del espectador.
Proyecto Visio Mentis Catanzaro Ex Stac, 19–29 de marzo de 2026
Palazzo delle esposizioni Ex Stac Catanzaro 2026
The Project
«El legado del blanco y negro»
El recorrido fotográfico de Robert Namer hunde sus raíces en una profunda pasión por el cine clásico. Desde sus inicios, eligió el blanco y negro como su único lenguaje expresivo, influenciado por las grandes obras del cine negro estadounidense y por el encanto atemporal del cine italiano de los años cincuenta y sesenta.
Su formación técnica está indisolublemente ligada a lo analógico: durante años utilizó exclusivamente películas legendarias como Ilford 400 y Kodak Tri-X 400. La elección del blanco y negro no fue solo una decisión técnica, sino un verdadero imprinting cultural nacido en 1950, cuando el primer televisor —estrictamente en blanco y negro— entró en su hogar, abriendo una ventana a un mundo de contrastes marcados y atmósferas depuradas.
Las fotografías seleccionadas para este proyecto representan un homenaje consciente a “aquellos tiempos dorados”. A través de cada toma, Robert Namer busca recrear esa densidad visual particular que caracterizaba al cine de mediados del siglo XX, concentrándose en un uso refinado de la luz y la sombra para definir el espacio y el estado de ánimo de la escena. Se trata de una búsqueda de la verdad sin artificios ni complacencias, orientada a devolver el encanto auténtico y ligeramente áspero del cine de autor.
La memoria visual se convierte así en un tributo a los directores y directores de fotografía que formaron su mirada, transformando cada encuadre en una cita culta de la historia del cine.
Para Namer, fotografiar hoy significa recuperar esa elegancia sobria y poderosa, donde la ausencia de color no es una carencia, sino la herramienta necesaria para revelar el alma profunda del sujeto.
Proyecto Visio Mentis Catanzaro Ex Stac, 15–22 de marzo de 2025
Palazzo delle esposizioni Ex Stac Catanzaro 2025
The Project
«Feminidad»
Fotografiar la feminidad es, al mismo tiempo, una obsesión y una necesidad para mí, así como enfatizar la luz que de ella emerge y se funde con la luz ambiental. La búsqueda de la mirada está presente en casi todas mis fotografías. En una palabra —o en mil— se trata de poner en escena la belleza de quien, según Aragon, es el futuro del hombre: la Mujer.
Proyecto Visio Mentis Tropea, 2–9 de agosto de 2025
Museo Diocesano de Tropea – 2025
The Project
«La mirada revelada»
Para esta exposición, Robert Namer ha decidido sumergirse en el arte intemporal del retrato, un tema que desde siempre ha sido el medio más sublime para inmortalizar la esencia misma de la belleza humana, con especial énfasis en la femenina. Lo que Robert busca incansablemente en cada retrato, con una pasión casi obsesiva, no es la perfección estática, sino el alma vibrante: una mirada que habla, una expresión que revela mundos, un sentimiento que resuena y, por supuesto, la luz en todas sus manifestaciones más puras y transformadoras.
Su misión es demostrar con audacia que no existe una única y rígida manera académica de concebir y realizar retratos. Ciertamente existen reglas fundamentales, como las de la composición, pero la vida misma es un flujo dinámico. Para sus retratos de estudio, Robert ha tomado una decisión precisa y poderosa: la iluminación LED continua, una herramienta de extraordinaria maleabilidad y flexibilidad. Su ventaja es clara, casi una promesa: lo que se ve es exactamente lo que se captura.
Esta maestría en modelar la luz, unida a su búsqueda de emoción y autenticidad, eleva cada retrato a una obra de arte que no solo muestra, sino que revela profundidad, capturando el alma y el aura inconfundible de cada sujeto y transformando cada instante en un fragmento eterno de belleza y sentimiento.
Otras fotografías de Robert Namer
Miałam ogromną przyjemność uczestniczyć w wystawie „Visio Mentis” organizowanej przez Marcello Pittardo i jestem bardzo zadowolona z całego doświadczenia. Kontakt z organizatorem był na najwyższym poziomie – profesjonalny, sprawny i bardzo życzliwy na każdym etapie współpracy. Zdjęcia zostały przygotowane w świetnej jakości i pięknie wyeksponowane, co pozwoliło w pełni zaprezentować prace uczestników. Dodatkowo samo miejsce wystawy było wyjątkowo piękne i doskonale podkreślało artystyczny charakter wydarzenia. Całość została zorganizowana z dużą dbałością o szczegóły, dzięki czemu udział w wystawie był prawdziwą przyjemnością. Z pełnym przekonaniem polecam organizatora i z chęcią wezmę udział w kolejnych projektach.
Joanna Gorczyca
Lorsque Marcello Pitardi m’a proposé de participer à l’exposition Visio Mentis, j’ai accepté avec enthousiasme, et je ne le regrette absolument pas. J’ai eu la liberté de choisir moi-même les photographies présentées, ce qui m’a permis de constituer un ensemble cohérent autour d’un thème qui me tient particulièrement à cœur. Mon projet, intitulé « Des visages au quotidien », est né de mon goût pour la photographie de rue et de l’observation du monde qui m’entoure. J’aime me promener dans les rues, prendre le temps de regarder les vies qui se déroulent autour de moi et saisir ces instants fugaces qui révèlent une émotion, une présence ou une histoire. Derrière chaque visage se cache une part d’humanité qui mérite d’être remarquée. L’exposition a bénéficié d’une belle visibilité grâce à une promotion active sur les réseaux sociaux, ainsi que par des articles dans la presse et des passages dans les médias locaux. Chaque participant a également reçu en retour un ouvrage regroupant l’ensemble des exposants et leurs photographies, ce qui constitue un très beau souvenir de l’événement. Marcello Pitardi nous a également renvoyé nos six photographies au format de l’exposition, ce qui est une attention particulièrement appréciable et valorisante. Ce type de geste donne une vraie dimension humaine et généreuse au projet. Même si je n’ai malheureusement pas pu me rendre sur place, je suis heureux d’avoir pu contribuer à cette aventure collective et de voir mon travail intégré à un ensemble cohérent et mis en valeur. Je remercie chaleureusement Marcello Pitardi pour son invitation et sa confiance, ainsi que toutes les personnes impliquées dans la réussite de cette belle exposition. Pour terminer, je ne vois aucun point négatif à relever. L’expérience a été globalement très positive et enrichissante à tous les niveaux.
Jean-Pierre Poncelet
J’ai été ravi de participer à cette exposition et je tiens à remercier chaleureusement Marcello Pitardi pour son invitation. Le choix des photographies a été réalisé avec beaucoup de soin et de professionnalisme, en étroite collaboration avec lui. N’ayant pas pu me déplacer, l’ensemble des démarches et de l’organisation a été pris en charge sans ma participation directe, ce qui témoigne de son sérieux et de son efficacité. Le règlement des frais d’impression des tableaux s’est révélé simple, rapide et transparent. Le book regroupant les participants est d’une grande qualité et met parfaitement en valeur les œuvres exposées. L’envoi des tableaux à mon adresse postale s’est déroulé sans le moindre problème, avec un emballage particulièrement soigné. Je remercie sincèrement Marcello pour son enthousiasme, sa patience, ses compétences et ses remarquables qualités d’organisateur. Merci pour tout et au plaisir de renouveler cette belle expérience !
Patrick le Denmat
Quando vedi le tue foto stampate, grandi, luminose, esposte in una mostra internazionale, le senti come se vivessero indipendentemente da te. Non ho parole per descrivere l’emozione di vedere la reazione dei visitatori, il loro apprezzamento. E non posso che ringraziare Marcello Pitardi per aver ritenuto la mia storia degna di essere presente qui. Io spero solo di suscitare un po’ delle emozioni vissute. Il libro della mostra è un valore aggiunto che rende permanente la bellissima sensazione vissuta con l’esposizione! La presenza degli altri autori, la descrizione dei loro progetti, apre finestre di esperienze possibili e territori fotografici da esplorare. Un grande insegnamento collettivo!
Francesca Papaianni
Jag fick äran att delta i utställningen i Cantansaro i södra Italien 2026. Utställningen syftade till att ett antal utvalda fotografer ställde ut sina bilder med ett tydligt tema. För min del var det riktigt kul och givande att fota och sen välja ut ett antal bilder för ett specifikt tema. Jag var själv aldrig på plats men allt sköttes mycket proffsigt och smidigt. Producenten av utställningen, Marcello Pitardi la ofta upp videoklipp av utställningarna så man kunde ändå få känslan att man var där. De utskrivna bilderna samt utställningsboken var också av mycket hög kvalité. Det ända som inte riktigt framgick är naturligtvis hur stämningen var hos besökarna. Vad tyckte dom? Var konceptet ett bra sätt att fånga besökarna? För att få den känslan så måste man såklart vara på plats.
Jag är mycket nöjd med att ha deltagit i utställningen och kan varmt rekommendera framtida projekt då det sannolikt kommer bli lika proffsigt.
Bo Hansson
En février dernier, une partie de mon regard s’est envolée vers l’Italie. À travers cette exposition, mes photographies ont poursuivi leur voyage, portant avec elles un peu de lumière, d’émotion et de poésie. J’aime l’idée que chaque œuvre trouve son propre chemin et rencontre des regards que je ne croiserai peut-être jamais. L’art est un langage universel. Il traverse les frontières comme le vent traverse les paysages. Merci à toutes les personnes qui ont participé à cette belle aventure et à celles qui ont accueilli nos créations avec curiosité et bienveillance. L’aventure continue.
Christophe Boch
V marci 2025 som sa zúčastnila medzinárodnej výstavy v rámci projektu VISIO MENTIS, ktorú zorganizoval Macello Pitardi a Pixel Phtoto Magazine. Moja osobná účasť na vernisáži tejto výstavy bola pre mňa úžasným zážitkom a povzbudením v mojej fotografickej práci. Výstava, ktorá trvala týždeň mala veľký ohlas medzi obyvateľmi mesta Catanzaro nie len vďaka vystaveným prácam fotografov, ktorí sa na nej zúčastnili, ale aj vďaka jej príprave organizácii. Z toho dôvodu som sa rozhodla byť jednou z vystavovateľov mojich fotografií v tom istom meste v marci 2026. Nebola som prítomná na jej otvorení, ale vďaka Marcellovej práci som mala možnosť byť na nej prítomná on line a počas celej výstavy som mala možnosť sledovať, ako návštevníci vnímajú vystavené fotografie – moje aj mojich kolegov. Oceňujem tento Marcellov prístup k jeho práci, to, že našiel spôsob, ako sprístupniť zážitok z výstavy aj tým, ktorí sa vernisáže a samotnej výstavy nemohli zúčastniť. Dôležitým pokračovaním výstavy v Catanzare bola výstava vybraných fotografií v Mantove v krásnom historickom objekte Pescherie Giulio Romano v apríli 2026. Na vernisáži tejto výstavy som bola osobne. Tentokrát boli naše fotografie vystavené tak, aby si ich mohol užiť každý, kto išiel okolo, pretože boli inštalované v otvorenom priestore, kde sa mohol každý zastaviť kedykoľvek. Nepotreboval si naplánovať čas, len išiel okolo a zastavil sa. Vďaka tomu bolo milé vidieť, koľko ľudí má záujem o fotografiu ako takú a koľko fotografií a selfie s našimi fotografiami vzniká. Pre fotografa nie je dôležité len to, aké fotografie vystavuje, ale aj to, v akom prostredí sú vystavené. Človeka vždy poteší, keď svojou prácou prispieva dobrej a užitočnej práci niekoho iného. V prípade výstavy v Mantove to bola Fondazione Le Pescherie di Giulio Romano. Potešilo ma osobné stretnutie s jej prezidentom Paolom Corbellanim, ktorý nám ukázal historický objekt Pescherie Giulio Romano. Veľmi ma potešilo, že sa moje fotografie dostali na také krásne a významné miesto. Prítomnosť miestnych médií bola pre nás bonusom. Okrem propagácie fotografií vo výstavných sieňach a médiách, výsledkom spolupráce s Marcellom Pitardim a Pixel Photo Magazine sú aj milé a inšpiratívne stretnutia s ľuďmi, ktorých by som za iných okolností nestretla.
Daniela Dluhošová
Jestem zaszczycona i szczęśliwa,że moje fotografie pojawiły się w gronie tak wielu wybitnych artystów w pięknym i historycznym miejscu jakim jest Tropea. Bardzo dziękuję i to ogromne wyróżnienie !
Agnieszka Kołodziejska
Ráda bych se podělila o své zkušenosti a dojmy z výstavy Visio Mentis v Catanzaro. Tato výstava spojila práci fotografů z různých koutů světa. Marcello Pitardy a jeho tým svoji práci odvedl dokonale. Tuto výstavu jsem si do Catanzaro přijela prohlédnout osobně a musím říct, že její atmosféra mne naprosto okouzlila. Tolik fotografií různých žánrů pohromadě bylo nainstalováno evidentně srdcem.
A osobní setkání s Marcello- byl pro mne velice příjemný okamžik. Jak se říká umění spojuje a to dokázala udělat i tato výstava.
Dita Kozáková
While uploading photos online, I saw an announcement from Pixel magazine inviting photographers to participate in a photography exhibition. I followed the advice of a photographer friend, to dare to exhibit, I sent the required number of photos and miraculously they were approved. When I saw them posted in the exhibition area, my surprise was great because I did not believe that my works could be exhibited. The other photographers who had participated had remarkable works that I admired. The result of my participation was that I became much more strict in the criticism of my works and much more selective in the selection of my photographs.