Biografia
Sharon Winget
Washington DC – USA
Sharon Winget es una fotógrafa de calle y documentalista que vive y trabaja entre Washington, DC (Estados Unidos) y México. Su trabajo explora los rituales silenciosos de la vida cotidiana y las tramas emocionales que se encuentran en los espacios íntimos y comunitarios. Fue introducida en la fotografía por su padre, cuyo aprecio por el arte, la cultura y la conexión humana moldeó su primera manera de mirar el mundo. Con el tiempo, desarrolló una sensibilidad no solo hacia las personas en sus contextos cotidianos, sino también hacia la interacción entre arquitectura, luz, sombra y paisaje — elementos que dan forma, protegen y encuadran la presencia humana.
Antes de dedicarse por completo a la fotografía, pasó su vida profesional trabajando en estrecho contacto con individuos y comunidades. Esta experiencia profundizó su interés por la resiliencia, la ternura, el humor y los pequeños gestos que definen la experiencia vivida. Estos temas continúan guiando su práctica fotográfica, en particular su atención a los momentos espontáneos de devoción, cuidado, trabajo y pertenencia.
Su trabajo más reciente en México se centra en las capas expresivas del ritual público y privado — en cómo los gestos de ofrenda, memoria y comunidad se entrelazan en el tejido de la vida cotidiana. En 2026 recibió una Individual Artist Fellowship otorgada por la Washington, DC Commission on the Arts and Humanities, y sus fotografías han sido incluidas en exposiciones y publicaciones que destacan tanto voces emergentes como consolidadas de la fotografía contemporánea. Ya sea fotografiando en espacios sagrados, en la calle o en interiores silenciosos, Sharon Winget crea imágenes que honran la dignidad y la complejidad de la experiencia ordinaria.
Proyecto Visio Mentis
Tropea, 1-7 de agosto de 2026
Museo Diocesano – Tropea – 2026
The Project
"La Larga Presencia"
Con «La Larga Presencia», Sharon Winget presenta una serie de fotografías tomadas en México que exploran la dignidad de la vejez a través de un lenguaje documental íntimo y profundamente humano. Lejos de cualquier intención descriptiva o sociológica, el proyecto surge de encuentros con personas mayores retratadas en mercados, en las puertas de sus casas, en su trabajo diario o en el seno de sus relaciones familiares.
Las imágenes buscan la presencia, no la fragilidad. Cada rostro da testimonio de una vida vivida; cada gesto narra una continuidad que trasciende el tiempo sin perder su fuerza. Sharon Winget construye sus retratos a través de una relación de confianza con las personas que fotografía, permitiéndoles simplemente ser ellas mismas ante la lente.
El blanco y negro elimina cualquier distracción cromática y centra la atención en la expresión, la luz y la extraordinaria riqueza narrativa de los rostros. Arrugas, manos, miradas y posturas se convierten en elementos para interpretar historias individuales que adquieren un valor universal.
La secuencia alterna momentos de contemplación, trabajo, ternura e ironía, componiendo una narrativa que trasciende el simple tema del envejecimiento. El verdadero foco del proyecto es la permanencia de la identidad: la forma en que cada persona continúa habitando su espacio en el mundo, independientemente de la edad.
Con esta serie, Sharon Winget invita al espectador a detener su mirada y reconocer la extraordinaria profundidad que encierra lo ordinario. Es una obra que habla de memoria, resiliencia y humanidad, recordándonos que la presencia de una persona no disminuye con el tiempo, sino que a menudo adquiere una fuerza aún más intensa.
Proyecto Visio Mentis
Catanzaro Ex Stac, 19–29 de marzo de 2026
Palazzo delle Esposizioni Ex Stac Catanzaro – 2026
The Project
«Fe y devoción en la vida pública de México»
Sharon Winget presenta una investigación visual profunda y evocadora que se despliega entre las calles, los santuarios y los patios de México, donde pequeños gestos de devoción se manifiestan de forma silenciosa pero poderosa. En estos espacios liminales — donde lo sagrado se encuentra con lo cotidiano — la luz y la sombra trazan los ritmos emocionales de los rituales diarios.
Las fotografías de esta serie exploran momentos de reverencia, intimidad y presencia comunitaria que surgen espontáneamente en la vida pública, sin proclamaciones ni espectacularidad. El hilo conductor de las imágenes es la búsqueda de la manera en que las personas habitan lugares moldeados por largas historias de fe, memoria e imaginarios compartidos.
Aunque los momentos captados son completamente espontáneos, cada fotografía está compuesta con una meticulosa atención a la interacción entre la forma arquitectónica, la expresión humana y la luz. A través del uso de negros profundos, altas luces luminosas y una paleta tonal contenida pero intensamente emocional, la serie busca transmitir no solo la estética de estos instantes, sino su esencia vibrante: frágil y, al mismo tiempo, firme; íntima y a la vez comunitaria.
Más fotografías de Sharon Winget
J’ai été ravi de participer à cette exposition et je tiens à remercier chaleureusement Marcello Pitardi pour son invitation. Le choix des photographies a été réalisé avec beaucoup de soin et de professionnalisme, en étroite collaboration avec lui. N’ayant pas pu me déplacer, l’ensemble des démarches et de l’organisation a été pris en charge sans ma participation directe, ce qui témoigne de son sérieux et de son efficacité. Le règlement des frais d’impression des tableaux s’est révélé simple, rapide et transparent. Le book regroupant les participants est d’une grande qualité et met parfaitement en valeur les œuvres exposées. L’envoi des tableaux à mon adresse postale s’est déroulé sans le moindre problème, avec un emballage particulièrement soigné. Je remercie sincèrement Marcello pour son enthousiasme, sa patience, ses compétences et ses remarquables qualités d’organisateur. Merci pour tout et au plaisir de renouveler cette belle expérience !
Patrick le Denmat
Ráda bych se podělila o své zkušenosti a dojmy z výstavy Visio Mentis v Catanzaro. Tato výstava spojila práci fotografů z různých koutů světa. Marcello Pitardy a jeho tým svoji práci odvedl dokonale. Tuto výstavu jsem si do Catanzaro přijela prohlédnout osobně a musím říct, že její atmosféra mne naprosto okouzlila. Tolik fotografií různých žánrů pohromadě bylo nainstalováno evidentně srdcem.
A osobní setkání s Marcello- byl pro mne velice příjemný okamžik. Jak se říká umění spojuje a to dokázala udělat i tato výstava.
Dita Kozáková
Lorsque Marcello Pitardi m’a proposé de participer à l’exposition Visio Mentis, j’ai accepté avec enthousiasme, et je ne le regrette absolument pas. J’ai eu la liberté de choisir moi-même les photographies présentées, ce qui m’a permis de constituer un ensemble cohérent autour d’un thème qui me tient particulièrement à cœur. Mon projet, intitulé « Des visages au quotidien », est né de mon goût pour la photographie de rue et de l’observation du monde qui m’entoure. J’aime me promener dans les rues, prendre le temps de regarder les vies qui se déroulent autour de moi et saisir ces instants fugaces qui révèlent une émotion, une présence ou une histoire. Derrière chaque visage se cache une part d’humanité qui mérite d’être remarquée. L’exposition a bénéficié d’une belle visibilité grâce à une promotion active sur les réseaux sociaux, ainsi que par des articles dans la presse et des passages dans les médias locaux. Chaque participant a également reçu en retour un ouvrage regroupant l’ensemble des exposants et leurs photographies, ce qui constitue un très beau souvenir de l’événement. Marcello Pitardi nous a également renvoyé nos six photographies au format de l’exposition, ce qui est une attention particulièrement appréciable et valorisante. Ce type de geste donne une vraie dimension humaine et généreuse au projet. Même si je n’ai malheureusement pas pu me rendre sur place, je suis heureux d’avoir pu contribuer à cette aventure collective et de voir mon travail intégré à un ensemble cohérent et mis en valeur. Je remercie chaleureusement Marcello Pitardi pour son invitation et sa confiance, ainsi que toutes les personnes impliquées dans la réussite de cette belle exposition. Pour terminer, je ne vois aucun point négatif à relever. L’expérience a été globalement très positive et enrichissante à tous les niveaux.
Jean-Pierre Poncelet
Jestem zaszczycona i szczęśliwa,że moje fotografie pojawiły się w gronie tak wielu wybitnych artystów w pięknym i historycznym miejscu jakim jest Tropea. Bardzo dziękuję i to ogromne wyróżnienie !
Agnieszka Kołodziejska
Quando vedi le tue foto stampate, grandi, luminose, esposte in una mostra internazionale, le senti come se vivessero indipendentemente da te. Non ho parole per descrivere l’emozione di vedere la reazione dei visitatori, il loro apprezzamento. E non posso che ringraziare Marcello Pitardi per aver ritenuto la mia storia degna di essere presente qui. Io spero solo di suscitare un po’ delle emozioni vissute. Il libro della mostra è un valore aggiunto che rende permanente la bellissima sensazione vissuta con l’esposizione! La presenza degli altri autori, la descrizione dei loro progetti, apre finestre di esperienze possibili e territori fotografici da esplorare. Un grande insegnamento collettivo!
Francesca Papaianni
Miałam ogromną przyjemność uczestniczyć w wystawie „Visio Mentis” organizowanej przez Marcello Pittardo i jestem bardzo zadowolona z całego doświadczenia. Kontakt z organizatorem był na najwyższym poziomie – profesjonalny, sprawny i bardzo życzliwy na każdym etapie współpracy. Zdjęcia zostały przygotowane w świetnej jakości i pięknie wyeksponowane, co pozwoliło w pełni zaprezentować prace uczestników. Dodatkowo samo miejsce wystawy było wyjątkowo piękne i doskonale podkreślało artystyczny charakter wydarzenia. Całość została zorganizowana z dużą dbałością o szczegóły, dzięki czemu udział w wystawie był prawdziwą przyjemnością. Z pełnym przekonaniem polecam organizatora i z chęcią wezmę udział w kolejnych projektach.
Joanna Gorczyca
Jag fick äran att delta i utställningen i Cantansaro i södra Italien 2026. Utställningen syftade till att ett antal utvalda fotografer ställde ut sina bilder med ett tydligt tema. För min del var det riktigt kul och givande att fota och sen välja ut ett antal bilder för ett specifikt tema. Jag var själv aldrig på plats men allt sköttes mycket proffsigt och smidigt. Producenten av utställningen, Marcello Pitardi la ofta upp videoklipp av utställningarna så man kunde ändå få känslan att man var där. De utskrivna bilderna samt utställningsboken var också av mycket hög kvalité. Det ända som inte riktigt framgick är naturligtvis hur stämningen var hos besökarna. Vad tyckte dom? Var konceptet ett bra sätt att fånga besökarna? För att få den känslan så måste man såklart vara på plats.
Jag är mycket nöjd med att ha deltagit i utställningen och kan varmt rekommendera framtida projekt då det sannolikt kommer bli lika proffsigt.
Bo Hansson
V marci 2025 som sa zúčastnila medzinárodnej výstavy v rámci projektu VISIO MENTIS, ktorú zorganizoval Macello Pitardi a Pixel Phtoto Magazine. Moja osobná účasť na vernisáži tejto výstavy bola pre mňa úžasným zážitkom a povzbudením v mojej fotografickej práci. Výstava, ktorá trvala týždeň mala veľký ohlas medzi obyvateľmi mesta Catanzaro nie len vďaka vystaveným prácam fotografov, ktorí sa na nej zúčastnili, ale aj vďaka jej príprave organizácii. Z toho dôvodu som sa rozhodla byť jednou z vystavovateľov mojich fotografií v tom istom meste v marci 2026. Nebola som prítomná na jej otvorení, ale vďaka Marcellovej práci som mala možnosť byť na nej prítomná on line a počas celej výstavy som mala možnosť sledovať, ako návštevníci vnímajú vystavené fotografie – moje aj mojich kolegov. Oceňujem tento Marcellov prístup k jeho práci, to, že našiel spôsob, ako sprístupniť zážitok z výstavy aj tým, ktorí sa vernisáže a samotnej výstavy nemohli zúčastniť. Dôležitým pokračovaním výstavy v Catanzare bola výstava vybraných fotografií v Mantove v krásnom historickom objekte Pescherie Giulio Romano v apríli 2026. Na vernisáži tejto výstavy som bola osobne. Tentokrát boli naše fotografie vystavené tak, aby si ich mohol užiť každý, kto išiel okolo, pretože boli inštalované v otvorenom priestore, kde sa mohol každý zastaviť kedykoľvek. Nepotreboval si naplánovať čas, len išiel okolo a zastavil sa. Vďaka tomu bolo milé vidieť, koľko ľudí má záujem o fotografiu ako takú a koľko fotografií a selfie s našimi fotografiami vzniká. Pre fotografa nie je dôležité len to, aké fotografie vystavuje, ale aj to, v akom prostredí sú vystavené. Človeka vždy poteší, keď svojou prácou prispieva dobrej a užitočnej práci niekoho iného. V prípade výstavy v Mantove to bola Fondazione Le Pescherie di Giulio Romano. Potešilo ma osobné stretnutie s jej prezidentom Paolom Corbellanim, ktorý nám ukázal historický objekt Pescherie Giulio Romano. Veľmi ma potešilo, že sa moje fotografie dostali na také krásne a významné miesto. Prítomnosť miestnych médií bola pre nás bonusom. Okrem propagácie fotografií vo výstavných sieňach a médiách, výsledkom spolupráce s Marcellom Pitardim a Pixel Photo Magazine sú aj milé a inšpiratívne stretnutia s ľuďmi, ktorých by som za iných okolností nestretla.
Daniela Dluhošová
En février dernier, une partie de mon regard s’est envolée vers l’Italie. À travers cette exposition, mes photographies ont poursuivi leur voyage, portant avec elles un peu de lumière, d’émotion et de poésie. J’aime l’idée que chaque œuvre trouve son propre chemin et rencontre des regards que je ne croiserai peut-être jamais. L’art est un langage universel. Il traverse les frontières comme le vent traverse les paysages. Merci à toutes les personnes qui ont participé à cette belle aventure et à celles qui ont accueilli nos créations avec curiosité et bienveillance. L’aventure continue.
Christophe Boch
While uploading photos online, I saw an announcement from Pixel magazine inviting photographers to participate in a photography exhibition. I followed the advice of a photographer friend, to dare to exhibit, I sent the required number of photos and miraculously they were approved. When I saw them posted in the exhibition area, my surprise was great because I did not believe that my works could be exhibited. The other photographers who had participated had remarkable works that I admired. The result of my participation was that I became much more strict in the criticism of my works and much more selective in the selection of my photographs.